MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2013 gün ve 2011/77-2013/128 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/04/2014 gün ve 2013/18137-2014/6934 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli markanın 19 ve 27. sınıflarda sahibi olduğunu, davalı şirketin 27.04.2011 tarihinde İstanbul Yapı Fuarı'nda ... markasını sergilemek üzere çalışmalar yaptığını, böylece müvekkilinin tescilli markasına tecavüz ettiğini ileri sürerek, davalının fiillerinin önlenmesine, marka kullanımının yasaklanmasına, marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasına, 3.000 TL manevi, 2.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline ve ihtiyati tedbir ile fuarda sergilenen ürünlere el konulmasına ve bu ürünler üzerinde müvekkiline mülkiyet hakkı tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin "..." ibaresini 1999 yılında .... nezdinde marka olarak tescil ettirdiğini, "..." markasının tanınmış bir marka olduğunu, davalının 31.12.2010 tarihinde sona eren distribütörlük sözleşmesi ile aralarındaki ilişkinin tamamen sona erdiğini, ancak davalı şirketin herhangi bir izin almaksızın "..." markasını kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek davalıya ait 2010/14590 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili birleşen davanın reddini istemiştir.
Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen hükümsüzlük davasının kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez asıl davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy