MAHKEMESİ: İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2012 gün ve 2008/170-2012/129 sayılı kararı bozan Daire’nin 21.03.2014 gün ve 2012/16784 - 2014/5600 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "..." ve "..." başta olmak üzere, dünyaca tanınmış markalarla kozmetik ve parfüm ürünleri üreten bir firma olduğunu, 2007 yılında "..." adlı bir parfüm ürünü için Milyon Euro üzerinde harcama ile reklam kampanyası başlatıldığını, bu kampanya çerçevesinde, reklam filminin birçok ülkede televizyon ve sinemalarda ve başka mecralarda yayınlandığını, ülkemizde "..." dergisinin Kasım ve Aralık 2007 sayılarında tam sayfa yayınlandığını, FSEK anlamında sinema eseri niteliğindeki bu reklam filminin üzerindeki tüm mali hakların ve manevi hakların kullanma yetkisinin, reklam ajansı ile imzalanan sözleşme gereği müvekkiline ait olduğunu, bu reklam filminin sahne tasarımı, koreografi, tema, senaryo, dekor, kostüm, kurgu, imaj, ana karakterler gibi başlıca tüm karakteristik özellikleri aynen taklit edilmek suretiyle ve iltibaslar yaratılarak "...." isimli duvar boyası reklamında kullanıldığını, bu kullanımın reklam filmi üzerindeki mali haklardan işleme, çoğaltma, yayma, umuma iletim ve temsil haklarını ve manevi haklardan eseri umuma arz, eser sahibi olarak tanıtılma ve eserde değişiklik yapılmasını önleme haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, davalıların fiillerinin ayrı ayrı haksız olduğunun, haksız rekabet oluşturduğunun tespitini, ayrı ayrı men'ini, tecavüzün men ve ref'ini, "..." reklam filminin çoğaltılmasının, yayılmasının, umuma iletilmesinin önlenmesini, durdurulmasını, yasaklanmasını, 1.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL. manevi tazminatın, dava tarihi itibariyle bankaların uyguladığı en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, 25/02/2011 havale tarihli dilekçesi ile, 1.000,00 TL olan maddi tazminat talebini 67.500,00 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi sonucunda karar Dairemizin 2012/16784,2014/5600 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.