MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/12/2013
NUMARASI : 2008/143-2013/310
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/12/2013 gün ve 2008/143-2013/310 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/06/2014 gün ve 2014/4913-2014/10494 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “H. Mah. Ş. Cad. B. Y. Sok. No: 1 Ç. Ü.” adresinde bulunan ve şuanda “D. Ç. Evleri” adı ile maruf sitenin yüklenicisi ve proje müellif haklarının sahibi olduğunu, müvekkilinin belirtilen sitenin inşaatının üstlenilmesi ile ilgili olarak inşaat sahibi S.S. D. Ç. Konut Yapı Kooperatifi ile 30.10.1999 tarihli sözleşme imzaladığını, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan tüm yükümlülüklerini yerine getirerek inşaatı teslim ettiğini, söz konusu inşaatın mimari projelerinin müvekkili tarafından hazırlanmasının da sözleşmeye dahil olduğunu, müvekkilinin yapıların mimari projelerini bugün de halen şirketinde çalışmakta olan Mimar Z. K.'na hazırlattığını, müvekkili ile çalışanı mimar arasında söz konusu mimari projelerle ilgili olarak tüm hak ve yetkilerin müvekkiline devredilmesi hususunda 05.01.2002 tarihli devir protokolü imzalandığını, müvekkili şirket yetkililerinin kontrol amaçlı siteye gittiğinde blokların bir kısmının dış cephelerinin tamamen değiştirilmiş, bir kısmının da halen değiştirilmekte olduğunu tespit ettiklerini, proje bilimsel eser sayılmakla birlikte bahsi geçen site mimarlık eseri niteliğinde olup, eser tamamlandıktan sonra müvekkilinden izin alınmaksızın ilave ve zorunluluk arz etmeyen şekilde değişikliklere uğradığını, müvekkilinin maddi ve manevi haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, öncelikle halen devam etmekte olan tecavüz nedeniyle FSEK'nin 66. maddesi gereği tecavüzün durdurulmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 04.06.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy