ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.01.2014 tarih ve 2011/205-2014/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin eski ortağı ve yöneticisi olduğunu, şirket hesabından 34.443,00 TL para çekip şirket ortaklar cari hesabına işlediğini, ancak daha sonra borcunu ödememesi üzerine hakkında başlatılan icra takibine davalının haksız ve hukuka aykırı olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekilinin davacı şirkete olan borcunu 30/06/2004 tarihinde ödediğini ve kayıtlara işlendiğini, daha sonra şirketin devredildiğini, şirket devredildikten sonra 01/07/2004 tarihinde kayıtlarda ters işlem yapılarak müvekkilinin tekrar borçlu gösterildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 30/06/2004 tarihinde davalıdan alacağını tahsil ettiği ve bu hususu yevmiye defterine kaydettiği, aynı tarihte davacı şirketin ortaklarının tümünün hisselerini yeni ortaklara devrettikleri, devir esnasında yeni ortaklarca şirket kayıtlarının incelendiğinin kabulü gerektiği, devrin ertesi günü davalının tekrardan ortaklar cari hesabına borçlu olarak kaydedildiği, davacının bu kayda ilişkin dayanak belge sunamadığı, defterlerin tasdikinin olmaması sebebiyle davacı lehine delil olamayacağı, davacının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy