MAHKEMESİ : ANKARA 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/06/2014
NUMARASI : 2014/136-2014/136 D.İş
Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/06/2014 tarih ve 2014/136-2014/136 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkili bankanın Ö.. A..'ye genel kredi sözleşmesine dayalı olarak kredi kullandırdığını, diğer aleyhine ihtiyati haciz istenenlerin ise kredi sözleşmesini müteselsil kefil olarak imzaladığını, kullanılan kredinin hesap kat ihtarnamesi çekilmesine rağmen geri ödenmediğini ileri sürerek, aleyhine ihtiyati haciz istenenlerin taşınır, taşınmaz mallarıyla üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarına ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, vadesi gelmiş bir para borcu için ihtiyati haciz istenebileceği, oysa teminat mektuplarının belli bir risk için düzenlendiği, riskin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitinin yargılamayı gerektirdiği, nakit borcun ise muaccel hale geldiği, ödenmediği ve rehinle temin edilmediği gerekçesiyle; toplam 1.041.460,00 TL gayrinakit alacak için ihtiyati haciz talebinin reddine, 719.754,87 TL tutarındaki alacağın temini için borçluların menkul, gayrimenkul mal varlığı ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarından haczi kabil ve borca yeter miktarının İİK'nın 257 vd. maddeleri uyarınca ihtiyaten haczine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.
Talep, banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağa yönelik ihtiyati haciz kararı verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece, 1.041.460,00 TL gayrinakit alacak için ihtiyati haciz talebinin reddine, 719.754,87 TL tutarındaki alacağın temini için borçluların menkul, gayrimenkul mal varlığı ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarından haczi kabil ve borca yeter miktarının İİK'nın 257 vd. maddeleri uyarınca ihtiyaten haczine karar verilmiştir. Ancak, dosya içinde mevcut ve aleyhine ihtiyati haciz istenenlerin asıl borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzalarının bulunduğu 02/11/2009 tarihli genel kredi sözleşmesinin 13., 19/11/2009 tarihli genel kredi sözleşmesinin ise 12. maddesinde; bankanın, sözleşmeye dayalı olarak müşteri lehine düzenlenen teminat mektubu, garanti, kontrgaranti veya lehine açılan ithalat akreditifleri (vadeli akreditif dahil) veya ithalat kabul ve aval kredileri ile banka veya muhabirlerince kabul edilen veya aval verilen poliçeler nedeniyle, bankanın da sorumlu olduğu tutarların müşteri tarafından depo edilmesini talep etmeye her zaman ve herhangi bir neden göstermeksizin yetkili olduğunun düzenlendiği anlaşılmaktadır. O halde, İcra İflas Kanununun 257. maddesindeki şartların oluştuğu, hesabın gayri nakit alacaklar yönünden de katedildiği ve gayri nakit alacağa ilişkin istemin de anılan sözleşme hükümleri uyarınca kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı gerekçe ile kısmen ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ihtiyati haciz isteyen yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy