ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2014 tarih ve 2014/155-2014/450 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı bankadan 1.500.000,00 TL genel ticari kredi kullandığını, davalı bankanın kredi sözleşmesinde erken kapama komisyon oranı hakkında herhangi bir hüküm bulunmamasına rağmen müvekkilinden önce %2 tutarında 27.000,00 TL, daha sonra ilave %4 tutarında 56.700,00 TL erken kapama komisyonu kestiğini, yapılan kesintilerin fahiş ve haksız olduğunu ileri sürerek, bu tutarların ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının tüketici sıfatının bulunmadığını, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'a tabi olmadığını, davacının tacir olması sebebiyle basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğünün bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında imzalanan ticari kredi sözleşmesinin 21. maddesinde davacının bankaca serbestçe belirlenecek erken ödeme işlem masrafı ve komisyonunu ödemeyi taahhüt ettiği, davacının bu taahhüdü ile bağlı olduğu, davacının ilgili madde kapsamında yapılan kesintiye rıza vermediğini beyan etmesinin TTK'da yer alan basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken kapatılması nedeniyle alınan erken kapama komisyonunun keyfi olarak fazladan kesildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ticari kredi sözleşmesinin 21/f maddesinde borcun vadeden önce ödenmesi halinde davalı bankanın belirleyeceği erken kapatma ücretini/komisyonu ve masraflar ile erken ödeme nedeniyle doğabilecek her türlü vergi, fon ve sair yükümlülüklerin ödenmesi hususu davacı tarafından kabul ve taahhüt edilmiştir. Bu durumda sözleşme hükümlerine göre kredinin vadesinden önce kapatılması halinde bankanın
erken kapama komisyonu talep edebileceği düzenlenmiş ise de bunu neye göre takdir edeceği, nasıl belirleyeceği sözleşmede açık bir şekilde düzenlenmemiştir. Bu durumda, mahkemece diğer bankaların davaya konu kredi sözleşmesi ile aynı nitelikte bulunan kredi borçlarının borçlu tarafından vadesinden önce ödenerek kapatılması halinde uyguladıkları erken kapama ücreti/komisyonu ile faiz kaybı ve masrafların araştırılmak suretiyle makul bir oranın tespit edilerek, sonucuna göre davalı bankanın uyguladığı erken kapama komisyonu oranının fahiş olup olmadığı hususunun tespiti ile buna göre davacının isteminin yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.