MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 tarih ve 2013/116-2013/285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankadan 84 ay vadeli 3.300.000,00 TL bedelli taksitli ticari kredi aldığını, söz konusu kredi işlemi için davacı şirket yetkilisinden beyaz kağıda imza atmasının istediğini, davacının krediyi erken kapama yoluna gitmek istediğinde kendisinden %2 oranında komisyon alındığını, davacı temsilcisine boş olarak imzalattırılan belgede imza ve kaşe üzerine gelecek şekilde sonradan “erken kapama halinde geri ödenecek anapara üzerinden %2 oranında erken kapama komisyonu alınır” yazıldığını, banka yetkililerinin kötü niyetli davrandığını, müşterilerinin güvenini kötü kullanmak sureti ile haksız kazanç elde ettiklerini ileri sürerek; davalı banka tarafından haksız ve kanuna aykırı olarak davacıdan tahsil edilen, 20.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi'nin 41. maddesinde “...bu sözleşmelerden doğacak her türlü anlaşmazlıklarda Türk Kanunlarının ve İstanbul Mahkeme ve İcra Müdürlüklerinin yetkisini taraflar kabul ederler...” şeklinde yer alan hüküm uyarınca yetkili mahkemenin İstanbul Ticaret Mahkemeleri olduğunu, bu nedenle mahkemenin yetki yönünden davanın reddine karar vermesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; tarafların arasında yetki sözleşmesi yaptıkları gerekçesiyle; dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın yetkili ... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Ardından 16/07/2014 tarihli ek kararla dosyanın yasal süresi içerisinde yetkili mahkemesine gönderilmek üzere talepte bulunulmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 20/1. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy