MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/04/2014
NUMARASI : 2009/392-2014/247
Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2014 tarih ve 2009/392-2014/247 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı T.. T.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/11/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı T.. T.. vekili Av. C. K. ve davalı ING Bank A.Ş. vekili Av. E. .dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillinin E.K.ş 15.470 TL yatırdığını, paranın off shore hesabına havale edildiğini, banka yöneticileri hakkında ceza davası açıldığını ileri sürerek, şimdilik 8.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini yükseltmiş, davalılar A.. P.., P.. O.., N.. D.. yönünden davadan feragat etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı bankanın K. Şubesi'nde hesap açtığı, çalışanların yönlendirmesi ile off shore hesabına havale edildiği, T.. T..'nin borcu üstlendiği gerekçesiyle, davanın T.. T.. yönünden kabulüne, 17.514,30 TL ana para ve 78.199,67 TL işlemiş faizin tahsiline, davalı Ing Bank aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın feragattan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı (borcu üstlenen) T.. T.. vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun 818 sayılı BK'nın 41., 55. ve 6762 sayılı TTK'nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına, zamanaşımı süresinin davacının parasını Off- Shore Bankası'ndan tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren başlayacak olmasına göre, davalı (borcu üstlenen) T.. T.. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı taraf, davalı bankaya yatırdığı tutarın davalı bankanın yetkililerinin kendisini kandırması sonucu Off Shore hesabına aktarıldığını iddia ettiği ve davalı banka da bu fiili nedeniyle yatırılan tutardan sorumlu olduğuna göre, mahkemece paranın off shore bankasına havale edildiği tarihteki miktarının ana para olarak kabul edilmesi gerekirken, paranın yatırıldığı 29.11.1999 tarihinden vade sonu 30.12.1999 tarihine kadar % 80 akti faiz eklenerek, ana paranın 17.514 TL olarak belirlenmesi doğru olmamıştır.
3- Öte yandan, mahkemece isabetli olarak davalının 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu belirlendikten sonra, yargılama gideri içinde 15,60TL başvurma harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı (borcu üstlenen) T.. T.. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı (borcu üstlenen) T.. T.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak borcu üstlenen davalı T.. T..'ye iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy