MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/04/2014 tarih ve 2013/195-2014/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılında davalı şirket müdürlüğünden istifa ettiğini, davalı şirketteki hisselerini de dava dışı....'na devrettiğini, ancak davalı şirketin bu hususları tescil ettirmediğini ileri sürerek öncelikle 2004 yılı Ekim ayı itibariyle, aksi takdirde istifa ve devrin bildirilmesine ilişkin ihtarın tebliğ tarihi olan 11.05.2006 tarihi itibariyle davalı şirketin tescile icbarına, davalı Sicil Memurluğunun kayıtları düzeltmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, müdürlükten istifaya ve hisselerin devrine ilişkin ihtarın 11.05.2006 tarihinde davalı şirkete tebliğ edildiği, istifanın bu tebliğ ile geçerli hale geleceği, TTK'nın 595/2 maddesine göre şirket hisse devrinin ortaklar genel kurulunun onayına bağlı olduğu, devir tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK uyarınca aranan şartların da gerçekleşmediği, davalı ticaret sicil memurluğunun davanın açılmasına sebep verecek bir işleminin bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulüne, davacının 11.05.2006 tarihi itibariyle davalı şirket müdürlüğünden istifa ettiğinin tespitine, hisse devrinin tespitine ilişkin talebin reddine, davalı ticaret sicil memurluğu yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.