MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2013 tarih ve 2013/2-2013/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin İSTİKAN ibareli birçok markanın sahibi olduğunu, markalarının TPE nezdinde ve birçok ülkede tescilli ve kullanılmakta olduğunu, davalının LUXS ESTİKHAN ibareli 30. sınıftaki çaylar ve buzlu çaylar ürünlerini içeren 15.07.2004/19476 sayılı markayı adına tescil ettirdiğini, ancak markayı kullanmadığını iddia ederek, davalıya ait 2004/19476 sayılı markanın 556 sayılı KHK’nın 14 ve 42/1-c. maddeleri uyarınca hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin yurtdışında ikamet ettiğini, Türkiye'deki marka vekilinin Bursa'da olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin Bursa Mahkemeleri olduğunu, davacının 2004/19476 sayılı markanın hükümsüzlüğü istemiyle Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/408 Esas sayılı dosyasında da dava açtığını, bu sebeple işbu davanın derdestlik sebebiyle reddedilmesinin gerektiğini, müvekkilinin LUXS ESTİKHAN ve LUXS ESTİKHAN ÜMİT TEA ibareli markalarını kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalının hükümsüzlüğü istenilen markasının, 04.01.2008 ilâ 04.01.2013 tarihleri arasında kalan son beş yıllık zaman zarfında tescil edildiği çaylar ve buzlu çaylar ürünleri için pazar yaratmak yahut mevcut pazarı korumak amacıyla, temel işlevine uygun olarak anılan ürünlerin menşeini garanti edecek şekilde gerçekleşen kullanımına ilişkin davalının gerekli ispatı yapamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.