MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/07/2014 tarih ve 2014/93-2014/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı bulunan emtianın davalı tarafından taşınması sırasında, aracın elektrik aksanından meydana gelen kontak sebebiyle çıkan yangın sonucu zayi olduğunu, meydana gelen zarar sebebiyle sigortalısına 50.000 TL ödediğini, davalının kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 50.000 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı taşıyıcının, taşıma sırasında eşyada meydana gelen hasar ve ziyadan sorumlu olup bu sorumluluktan, ancak ziya ve hasarın, kendi kusurundan doğmayan, yani mücbir sebep veya 3. kişinin fiili ile meydana geldiğini kanıtlaması halinde kurtulabileceği, davalının kusuru bulunmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 50.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.715,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.