FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2014 tarih ve 2013/132-2014/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin "MADAME..." ibaresinin tescili için davalı kuruma yaptığı başvurunun, diğer davalı tarafından “...” ve “... CHANEL” ibareli markalarına dayalı itirazı üzerine bazı mal ve hizmetler yönünden nihai olarak reddedildiğini, bu kararın yerinde olmadığını, müvekkilinin ev tekstil sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin faaliyet alanının ise farklı olduğunu, Türkiye’de mağazasının bulunmadığını, dava konusu markanın müvekkili tarafından bilinir hale getirildiğini ileri sürerek, başvurunun reddine dair YİDK kararının 35.06. sınıfta yer alan çeşitli malların bir araya getirilmesi ve satış hizmetleri yönünden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili ile davalı şirket vekili, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu başvurunun “...” ibaresinden oluştuğu, “..” ve “...” ibarelerinin birleştirilmesi ile meydana geldiği, “madam koko” olarak okunduğu, her ne kadar ibare birleşik yazılsa da ortalama tüketici kitlesinin markayı iki parçalı olarak göreceği ve seslendireceği, redde mesnet davalı markalarının ise “...” ve “... ..” ibareli oldukları, markalar arasında yüksek düzeyli görsel, kavramsal ve sesçil benzerlik bulunduğu, tescil kapsamlarının ilişkilendirilebilir mal ve hizmetlerden oluştuğu, daha önceden “...” ibareli giyim, takı ve parfümeri sektöründe “...” ibareli davalı markalarını bilen tüketicilerin, daha sonradan “... ...” tabelası taşıyan bir mağaza gördüklerinde, önceki markanın zihinlerinde bıraktığı iz ve anının etkisiyle her iki marka arasında bağlantı kuracakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.