MAHKEMESİ : ... FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2012/82-2014/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, tekstil sektöründe “....” markası ile faaliyet gösteren müvekkilinin, 2010/05935-9 sayı ile tescilli ‘ceket’ tasarımının, davalılar tarafından ‘...’ markası ile toptan üretilip satışa sunularak taklit edildiğini, tecavüz fiilinin davalı şirketin ticari faaliyetleri çerçevesinde yapıldığını, diğer davalıların da bu şirketin ortakları olarak haksız fiili bizzat gerçekleştiren kişiler olması nedeniyle taraf gösterildiğini, davalıların eylemlerinin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalıların tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, 10.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın delil tespiti yapılan 25.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan alınarak müvekkiline verilmesine, hükmün masrafı davalılara ait olmak üzere ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı karşı davacılar vekili, davaya konu edilen ceketin müvekkilinin 2011/06624-12 sayılı tescilli tasarımı bulunduğunu, tescilli bir hakkın kullanımının hukuka uygunluk sebebi olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında da, davacının 2010/05935-9 sayılı tasarım tescilinin yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl dava yönünden, davacının 2010 05935/9 sayılı tasarımı ile davalı ürünlerinin belirgin biçimde benzer olduğu, bu durumun davacının tasarım hakkının ihlali niteliğinde olduğu, ancak davalı ürünlerinin yine kendisi adına 27.10.2011 tarih ve 2011 06624/12 sayı ile tescilli tasarımın birebir uygulanmış hali olduğu, tescilli hakkın kullanılmasının hukuka uygunluk sebebi olduğu, bu nedenle 2010 05935/9 sayılı endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün ve maddi manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı dava yönünden ise 2010/05935-9 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü talebi kapsamında sunulan delillerde yer alan görsellerin bütünsel formlar açısından farklı ve ayırt edilebilir özellikler gösterdiği, bu çerçevede hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, karşı davaya konu hükümsüzlük talebi yönünden mutlak yenilik kriteri dikkate alınarak yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde tasarımın yenilik vasfının bulunduğu gerekçesiyle de karşı davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı karşı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy