MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 tarih ve 2013/348-2014/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Mollamahmutoğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin "..." ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin "..." ibareli marka başvurusuna itirazlarının ... haksız yere reddedildiğini, oysa davalı şirkete ait başvurunun müvekkiline ait "..." ibareli markaya ayırt edilemeyecek kadar benzediğini ve iltibasa sebebiyet verebileceğini ayrıca davalı markasının cins isim olması sebebiyle tescil edilmemesi gerektiğini ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan ... kararının iptaline, davalının markasının tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, markaların aynı veya benzer olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markasının asıl unsurunun "...", davalı markasının ası unsurunun ise "..." olduğu, çotanak kelimesinin üzerinde ikiden fazla fındık bulunan dal anlamına geldiği, davacı markasının ise bilinen bir anlamının bulunmadığı, davacının markası ile davalının markası arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunmadığı, davacı mrkasının tanımış olmasının sonucu değiştirmediği, bu itibarla YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.