MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/12/2012
NUMARASI : 2010/371-2012/506
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2012 gün ve 2010/371-2012/506 sayılı kararı bozan Daire’nin 09/05/2014 gün ve 2013/3484-2014/8875 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1973 yılında E.’de bulunan E.Sandığı’na ait binaya mozaik pano yaptığını, müvekkili dışında 10 sanatçının da katılımıyla 6 ayda tamamlandığını, daha sonra binanın Z. Bankası'na devredildiğini, Mayıs 2009’da müvekkilinin 50.sanat yılı etkinlikleri çerçevesinde çekim yapmak üzere E.’e gittiklerinde panonun 2006 yılında binanın yeniden dekore edilmesi sırasında parçalandığını öğrendiğini, panonun E.'e mal olmuş bir eser olduğunu, pek çok bilimsel çalışma makale vs. konu edildiğini, FSEK kapsamında bir eser olduğunu, eserin yok edilmesinden dolayı müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ve müvekkilinin derin üzüntü yaşadığını, yıkılmadan önce müvekkiline haber verilseydi oradan alınıp başka yere monte edilmesinin mümkün olduğunu ileri sürerek, 300.000 TL maddi ve 75.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının dava konusu panonun yapımında çalıştığı ve yapım çalışmasında lider rolü olduğunun sabit olduğu, panonun mülkiyetinin bina sahibine ait olduğu, davacı ile panonun yapımı sırasında iş sahibinin ne şekilde sözleşme imzalandığının, ücretinin ne olduğunun belli olmadığı, yapılan panonun güzel sanat eseri olduğu yönünde ihtilaf yok ise de mülkiyet hakkının da Anayasal temel bir hak olduğu, bu hak çerçevesinde mülk sahibinin mal üzerinde dilediği gibi tasarrufta bulunma hakkının bulunduğu, eserin yerinden sökülüp davacıya iadesinin de mümkün olmadığı, panonun sadece davacı tarafından da yapılmadığı davacının yıllar önce gönüllü olarak bu eserin meydana getirilmesinde çalıştığı davalı tarafın panonun ortadan kaldırılmasında sözleşmeden kaynaklanan bir sorumluluğunun olmadığı, haksız fiil niteliğinde bir eylem de gerçekleştirilmediğinden davacının panonun kaldırılmasından ve kırılmasından dolayı maddi tazminata yönelik bir talebinin olamayacağı, manevi tazminat talebine gelince söz konusu panonun davalı tarafın mülkünde olan binada olduğu, binanın şeklinin ne şekilde dizayn edileceğinin tamamen davalı tarafın insiyatifinde olduğu, davalının eylemi tamamen hukuka uygun olduğundan manevi tazminat da talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.05.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy