MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2013 tarih ve 2013/135-2013/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli 9, 35, 36 ve 38.sınıf mal ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından ayırt edici olmaması ve vasıf bildirici olduğu gerekçesiyle 36. sınıftaki “Sigorta hizmetleri; Finansal ve parasal hizmetler; Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri; Gümrük müşavirliği hizmetleri” bakımından 556 sayılı KHK’nın 7.maddesinin c bendi hükmü uyarınca reddedildiğini, başvuru konusu işaretin ayırt ediciliğinin bulunduğu ve marka olabilme vasfının olduğu, uzun süreli kullanımla ayırt edicilik kazandığından tescil başvursunun reddedilemeyeceğine yönelik itirazlarının nihai olarak YİDK kararıyla reddedildiğini ileri sürerek, dava konusu YİDK kararının iptalini ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; başvuru konusu işaretin reddedilen 36. sınıf hizmetler için hem simgesel ve hem de işletmesel kökeni ifadeye soyut olarak elverişli olduğu, alıcı ve yararlanıcı tanımasa da, belirtilen hizmetleri başvurucu firmaya bağlamakta ve hizmetlerin başvurucu firmaya ait olduğunu yararlanıcılara anlatmakta yeterli bulunduğu, hizmetlerin kaynağını gösterebilmesi sebebiyle ayırt ediciliği haiz olduğu, hizmetleri ferdileştirmesi ve bunları hizmetlerden yararlanıcılar için piyasada teşhis edilebilir hâle getirmeye elverişli bulunduğu, dolayısıyla başvuru konusu işaretin somut olarak da ayırt edicilik taşıdığı, 556 sayılı KHK’nın 7. maddesi anlamında başkaca herhangi bir ret sebebinin bulunmadığı, tescil isteminin ise vakitsiz olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nın dava konusu kararının, 2010/70221 sayılı marka tescil başvurusunun reddi yönünden iptaline, tescil istemlerinin ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.