FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2012/87-2014/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin ... markasının 29 ve 30. sınıflarda tescili için yaptığı başvuruya davalı şirketin ... ve .... unsurlu markalarını mesnet gösterek itiraz ettiğini, itirazın reddi üzerine YİDK’ye yapılan itirazın kısmen kabul edildiğini ve başvuru kapsamından 29. sınıf malların çıkartıldığını ileri sürerek; TPE YİDK’nın dava konusu kararının müvekkili aleyhine olan kısmının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, ... ibaresinin çok uzun yıllardır ortalama tüketiciler tarafından bir renk veya peynir çeşidi olarak değil müvekkili şirketin bir ürünü ve markası olarak algılandığını, marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendine aykırı olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ... ibaresi üzerinde davalının üstün hakkı bulunduğu ve markasal ayırt ediciliği olan bu ibarenin 556 sayılı KHK’nın 7/1-c bendi kapsamına girmediği, ... ibareli davacı markası ile davalının ... markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, aynı ve/veya benzer türden mal ve hizmetlerde kullanılmaları halinde markaların halk tarafından karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğu, bu anlamda; davacı markasının emtia listesinden çıkartılan 29. sınıfa dahil malların davalı markaları kapsamında bulunduğu, dolayısıyla dava konusu YİDK kararının kısmi ret yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy