MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.07.2013 tarih ve 2012/273-2013/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında davalı bankadaki hesabında bulunan 5.000,00 TL'nin 07/01/2009 tarihinde ... adına EFT yolu ile aktarıldığını, müvekkilinin maddi ve manevi sıkıntı yaşadığını ileri sürerek, 5.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın 07/01/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, görev itirazında bulunarak, davacının uğradığı zarara kendi kusurlu davranışının sebebiyet verdiğini, müvekkili bankanın gerekli tüm önlemleri aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, görev itirazında bulunarak, müvekkiline kusur yüklenmesinin ve husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı banka nezdinde bulunan mevduat hesabından 07/01/2009 tarihinde, internet bankacılığı yoluyla 5.000,00 TL'nin başka bir banka nezdinde bulunan hesaba aktarıldığı, davalı bankanın mevduatı koruma konusundaki özen borcunu yerine getiremediği, bu hususta objektif özen borcu altında olan bankaların hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları, davacının zararından sadece davalı bankanın sorumlu olduğu, GSM şirketi olan Avea İletişim Hizmetleri A.Ş'nin sorumlu olmadığı gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL maddi tazminatın 07/01/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı bankadan tahsiline, manevi tazminat talebinin koşulları oluşmadığından reddine, davalı Avea İletişim A.Ş. açısından davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy