(818 S. K. m. 41, 55) (6762 S. K. m. 336) (3095 S. K. m. 2, 4)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.10.2012 tarih ve 2011/304-2012/231 Sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu 21.12.1999 tarihinde davalının TMSF'ye devir edildiğini, parasının dava dışı off-shore bankası hesabına gönderildiğini, bu şekilde paravan kullanılarak para toplandığını, davalı banka yöneticilerinin yargılandıkları ceza dosyasında mahkum edildiklerini, müvekkilinin parasının ödenmediğini ileri sürerek, 65.445.36 Euro'nun akdi faizi ve vade sonunda da 3095 Sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkiliyle E. OffShore Bank Ltd'nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı off-shore bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu oldukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, bu işlemleri dolayısıyla yöneticilerinin yargılandıkları, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, borç üstlenildiğinden davalı banka hakkında karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle 65.445.36 Euro'nun 29.4.1999 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca değişen oranlarda faiziyle üstlenenden tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı ve üstlenen vekiliyle davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun 818 Sayılı B.K.nın 41, 55 ve T.T.K.nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararının parasını offshore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasına göre, davalı Banka ve borcu üstlenen TMSF vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Ancak, davacı taraf, davalı bankanın külli halefi bulunduğu S.. A.Ş. yönetim kurulu üyeleri ve çalışanlarının eylemleri sebebiyle zarara uğradığını ileri sürdüğüne ve mahkemece de bu husus kabul edildiğine göre, TMSF.nin borcu üstlenmesinin tek başına davalı bankanın sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı hususunun nazara alınmaması doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı Banka ve borcu üstlenen TMSF vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücreti davalı ve borcu üstlenen TMSF'den alınıp davacıya verilmesine, davalı I.. Bank A.Ş. ve borcu üstlenen TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ödenen temyiz peşin harcın istemi halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy