FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2014 tarih ve 2013/287-2014/111 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "B..." ibaresinden oluşan tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı ...'ın 11. sınıf mal ve hizmetler için "..." ibareli marka başvurusuna itirazlarının TPE'ce haksız yere reddedildiğini, davalı başvurusu ile müvekkilinin markalarının aynı mal ve hizmetleri kapsadığını, markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, iltibasa sebebiyet verebileceğini, davalı başvurusunun kötüniyetli olduğunu, müvekkili şirketin markalarının tanınmışlığından haksız surette yararlanma kastıyla yapıldığını ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, verilen kararın usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, markaların farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği savlarının dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre taraf markaları arasında görsel, işitsel, anlamsal bakımdan ya da genel intiba yönünden benzerlik bulunmadığı, davalının daha önce 11. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan ... ibareli tescilli markasının bulunduğu, dosya kapsamında önceki markanın davacı markası ile karışıklığa sebebiyet verdiğine dair bir delil bulunmadığı, davacının markasının tanınmış olmasına rağmen markaların benzer olmadığı, bu itibarla TPE YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.