MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2014 tarih ve 2013/296-2014/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin "..." ibareli markanın 14, 18, 23, 25, 24, 26 ve 35. sınıf mal ve hizmetler için tescili amacıyla TPE'ne başvurda bulunduğunu, TPE’nin başvuruyu "Foton" ibareli markalara benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca 35. sınıftaki hizmetler yönünden reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nun kararı ile reddedildiğini belirterek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait başvuru ile redde dayanak markaların aynı olduğu, redde mesnet marka kapsamında tescilli bulunan tüm sektörleri kapsayan mağazacılık hizmetlerinin, davacının sınırlandırarak talep ettiği belirli mallara ya da sektörlere ilişkin mağazacılık hizmetlerini içerdiği, bu durumda davacı markası ile redde mesnet markanın kapsamlarındaki hizmetlerin de aynı olması sebebiyle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi anlamında tescil engelinin gerçekleşmiş bulunduğu, bu itibarla YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy