MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/05/2013 tarih ve 2012/178-2013/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Mollamahmutoğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin "...." ibareli markanın 39. sınıf mal ve hizmetler için tescili amacıyla... başvurda bulunduğunu, ... başvuruyu "..." ibareli markaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca 39. sınıfta yer alan "boru hattı ile taşıma hizmetleri, elektrik dağıtım hizmetleri, su temin hizmetleri" yönünden reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nun kararı ile reddedildiğini, oysa ki markalar arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı başvurusunun kapsadığı "boru hattı ile taşıma; elektrik dağıtım ve su temini hizmetleri" işlerinin ortalama tüketicilerinin, günlük tüketilen mal ve ürünlerin tüketicilerine nazaran daha özenli ve seçici olması, ".." ifadesinin ülkemiz coğrafi adına karşılık gelmesi, başvurunun tek başına bu sözcükten ibaret olmayıp bir bütün olarak "...." şeklinde algılandığında ortalama tüketicilerinin başvuru ile redde dayanak markayı hemen hemen aynı gibi algılamasına olanak bulunmadığı, bu nedenlerle başvuru markası ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıkları gerekçesiyle YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/03/3015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy