MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.09.2014 tarih ve 2013/459-2014/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında imzalanan Genel kredi sözleşmesine istinaden davalı bankadan 48 ay vadeli taşıt kredisi kullandığını, müvekkilinin taksitlerini gecikmeli olarak ödediğini, davalının bu gecikme nedeniyle müvekkile herhangi bir ihtar dahi göndermeden gecikme faizi adı altında toplam 22.898,88 TL haksız tahsilat yaptığını ileri sürerek, 22.898,88 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıdan tahsil edilen gecikme faizinin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı bankadan kullandığı kredinin taksitlerini gecikmeli olarak ödediği, davalı bankanın taksitlerin geç ödenmesi nedeni ile borçlunun temerrüde düşmesi sebebi ile sözleşmeyi feshetmeyip borcu muaccel hale getirmediği ve gecikme faizi olarak sözleşmenin devam etmesi yönünde tavır gösterdiği, bankaca kararlaştırılan akti faiz oranına göre temerrüt faiz hesaplamasında davacıdan 22.881,69 TL gecikme faizi adı altında tahsil edilen paranın taraflar arasındaki sözleşme ilkelerine ve yasaya uygun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 22.881,69 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.172,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy