MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar HukukMahkemesi’nce verilen 16/09/2014 tarih ve 2014/33-2014/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin1984 yılından bu yana tescilli ''...'' markalarının bulunduğunu, davalının ise müvekkilinin tanınmış markalarıyla iltibas yaratacak nitelikte olan ''...'' markasını tescil ettirdiğini, davalının markasının müvekkiline ait markalar ile ayırd edilemeyecek kadar benzer olması nedeniyle tüketici nezdinde karışıklık yarattığını ileri sürerek, davalı adına markanın hükümsüzlüğünü, markalar sicilinden terkinini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, markaların görsel ve işitsel bakımdan farklı olduğunu, ''...'' ibaresinin Kürtçe' de güneşli gün anlamında kullanıldığını, markalar arasında karıştırma ihtimali bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalının tescilinden çok daha eskiye dayalı marka tescillerinin bulunduğu, markalar arasında 9.sınıf yönünden sınıfsal ayniyet ve benzerliğin bulunduğu, her iki marka arasında çok yüksek düzeyde işitsel ve görsel benzerliğin bulunması nedeniyle karıştırma ihtimali bulunduğu, davacı markasının davalı tarafın tescil başvuru tarihi olan 2010 yılı itibariyle tanınmış marka olduğu, davalının marka tescilinin davacının markasının tanınmışlığından ve ayırd ediciliğinden haksız yararlanmaya yol açacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2010/17545 numaralı ''...'' ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve TPE sicilinden terkinine, koşulları oluşmayan tali nitelikteki ilan talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy