MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.10.2013 tarih ve 2013/172-2013/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ...'in babası ...'in 1999 yılında vefatı ile müteveffanın sağlığında sahip olduğu davalı şirket hisselerinin diğer tüm mal varlığı ile birlikte müvekkili ... ve annesi ...'e miras kaldığını, davalı şahısların 1998 yılından bu yana davalı şirketin sermayesini artırmalarına rağmen kâr payının müvekkiline ödenmediğini, 12.05.2011 tarihinde müvekkili ...'in (...) şirketteki 500 adet payını 25.000,00 TL nominal değerden sattığını, müvekkili ...'in bu satışın bedelini almadığını, şirketin kâr dağıtımının şirket ana sözleşmesinin 11. maddesinde düzenlendiğini ileri sürerek, müvekkili ...'in 1998 yılından bu yana, diğer müvekkili ...'in 1998 yılından hisse devir tarihi olan 12.05.2011 tarihine kadar almaları gereken paylarına düşen kâr paylarının ayrı ayrı tespiti ile tespit edilecek bedele ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 10.000,00 TL'nin faizleri ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacı tarafça dağıtılmadığı beyan edilen kar payının zamanaşımına uğradığını, ayrıca davacı ...'in şirketteki 500 pay hissesini 12.05.2011 tarihinde ...'e satarak devir ettiğini ve bedelini aldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin ana sözleşmesinin 11. maddesi gereği şirket ortaklarının % 51'ini temsil eden ortaklarının genel kurulda kar payı dağıtımı hususunda bir karar almaları halinde kâr payının dağıtılacağının kararlaştırıldığı ve 6762 ...'nın 369/2, 539/4 maddeleri hükmü gereğince genel kurulda kâr payı dağıtılmasına dair bir karar alınmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalı şirkete yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin şirket dışındaki davalı gerçek kişilere yönelik temyiz itirazına gelince; davacı kar payının tespiti ile hissesine düşen kısmın kendisine ödenmesini talep etmiştir.Böyle bir davada şirket ortaklarına husumet düşmeyeceğinden mahkemece davanın esastan reddi doğru değilse de; HUMK’nın 438/son maddesi hükmü uyarınca davalı şirket ortakları yönünden sonucu itibarıyla doğru olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin davalı şirkete yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı davalı şirket ortaklarına yönelik davacı temyiz itirazlarının reddi ile bu davalılar yönünden verilen kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.