Taraflar arasında görülen davada verilen 28/05/2012 gün ve 2009/292-2012/119 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/10/2013 gün ve 2013/1326-2013/18815 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların müvekkili bankanın kredi müşterisi olan dava dışı senetler karşılığı kredi sözleşmesi hesabından kullanmış olduğu kredilerin ihtara rağmen ödenmediğini ileri sürerek, 15.450.23 YTL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda dava dışı açılan kredi hesabından 15.05.1998 tarihinde tasfiyesinden sonra, davalı ...’ın 866,00 TL, davalı 1.465,00 TL kredi kullandıkları, davaya konu diğer usulsüz kredilerin davalılar tarafından kullanıldığının davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 866,00 TL’nin davalı ...’tan, l.465,00 TL’nin davalı faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin isteminin reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25/10/2013 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı harç ve cezadan muaf olduğundan, harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 13/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.