Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 05/10/2012 gün ve 2012/55-2012/40 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.11.2013 gün ve 2013/1569 - 2013/19774 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davacının davalıya gümrük müşavirliği hizmeti verdiğini, tarafların toplam 4 adet sözleşme imzaladıklarını, sözleşmelerin konusunun genel ve özel antrepolarının stok kayıtlarının ve eşya giriş çıkış kayıtlarının tespiti olduğunu, sözleşmelerde ücretin peşin ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen peşin ödeme yapılmadığını, müvekkilinin işlerin aksamaması için kısmî ödemeye rağmen işe devam ettiğini ileri sürerek, davacının verdiği hizmete karşılık ödenmeyen bakiye alacağı olan 94.085 TL'nin ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkinin sadece 4 adet sözleşme ile sınırlı olmadığını, davacının teslim ettiği ev ve ofis mobilyalarının 2001 yılı Eylül ayından itibaren aylık 1.000,00 TL karşılığında depoda muhafaza edildiğini, davacıya Haziran-Temmuz 2010 tarihinde 2.820,00 TL bedelli yemekli yat gezisi ve eğlence hizmeti verildiğini, ayrıca davacıya 75 kez ve her birinde 500 TL bedelle araç tahsis edildiğini, tüm bu hizmetler nedeniyle 01/09/2010 tarihli 175.017,60 TL'lik fatura tanzim edildiğini, davacıya tebliğ edilen faturaya herhangi bir itirazda bulunulmadığını, davacıya değişik tarihlerde ödemeler de yapıldığını, fatura bedeli ve yapılan ödemelerin toplamının 239.223,60 TL olduğunu, takas mahsup işlemi yapıldığında davalının bakiye 103.222,60 TL alacaklı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının davadan önce ve davadan sonra devam edecek şekilde davalıya gümrük müşavirliği hizmeti verdiği, davalının ticari defter ve kayıtlarına göre davacı tarafından dava tarihinden önce 55.222,60 TL ödenmeyen bakiye hizmet bedeli alacağının bulunduğu, davalının depo kira bedeli, yemekli gezi bedeli ve araç tahsis bedeli olarak 175.017,60 TL tutarlı faturadan dolayı alacaklı olduğunu ispatlayabilecek yazılı delil sunamadığı, yemin deliline de dayanmadığı, böylece davalının savunmasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 55.222,60 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.11.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.