MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.09.2013 tarih ve 2013/29-2013/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 2011/60338 sayılı ve “... ” unsurlu marka başvurusunun, TPE YİDK’nun 2012-M-4131 sayılı kararıyla, davalılara ait 2005/03168, 2005/43997 sayılı "Müjde" ibareli markalar mesnet gösterilerek KHK 7/1 (b) maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa müvekkili markasının farklı sınıfı içerdiğini, davalıların radyo ve TV yayıncılığı yapamayacaklarını, müvekkilinin ise RTÜK’ten lisanslı olarak yayıncılık faaliyetinde bulunduğunu, “MÜJDE” ibaresini 1 Aralık 1993’ten beri kullanmak suretiyle bu ibareye ayırt edicilik kazandırdığını ileri sürerek başvurunun reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekilleri ayrı ayrı, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunmalar ve tüm dosya kapsamı uyarınca ortalama tüketici kitlesinin umumi bakış açısı nazara alındığında, başvuru markasının “... ”, davalılara ait markaların ise “Müjde” ibaresi taşıdıkları, her iki grup markanın da asıl unsurunun “Müjde” olduğu, davacı başvurusuna konu markada yer alan radyo kanalını işaret eden “FM” ibaresinin tescil kapsamındaki hizmetler yönünden tanımlayıcı bir ibare olduğu, şekil işaretinin ise ortalama tüketiciler nezdinde her hangi bir orijinalliğinin, dikkat çekiciliğinin ve ayırt ediciliğinin bulunmadığı ve arka planda kaldığı, ortalama tüketici kitlesinin markayı “MÜJDE” olarak algılayacakları, KHK’nın 7/1 (b) maddesi anlamında, ilk bakışta fark edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, başvurunun reddine dair TPE YİDK kararının yerinde olduğu, davalı şirketlere husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı şirketler aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan, davalı TPE aleyhine açılan davanın esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy