(CMR. m. 15, 16)
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyalarak verilen 19/12/2011 tarih ve 2008/144-2011/476 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/06/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışına vesaik mukabili ihraç ettiği ve davalı tarafından taşınması üstlenilen tekstil emtiasının taşıma senedindeki talimata uyulmayarak doğrudan alıcısına teslim edildiğini, bu nedenle mal bedelinin tahsil edilemediğini ileri sürerek, 164.450 FF'nin aynen yada 41.112,50 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, gönderilen malların alıcı tarafından kabul edilmediğini, durumun davacıya bildirip talimat istendiğini, cevap alınamaması üzerine de malların depoya konulduğunu, halen de depoda bekletildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce “davalı tarafından taşınan emtianın, davalının Fransa’daki acentesinin deposunda olduğu yönündeki davalı savunması ve bu durumun gecikme ile de olsa davacıya bildirilmesi karşısında, emtianın zayi edildiğinden bahsedilmeyeceği, buna göre mahkemece, CMR'nin 15 ve 16. maddeleri gözetilerek, davacının ne şekilde zarara uğradığının açıklattırılarak, buna göre bir inceleme ve karar verilmesi gerekirken, emtianın tümü ile zayi edilmiş gibi bedeline hükmedilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalının taşıdığı emtiayı alıcının kabul etmemesi üzerine malları depoya bırakarak davacı göndereni durumdan haberdar ettiği, ancak davacı tarafından davalıya her hangi bir talimat verilmediği, davalı taşıyıcının CMR Konvansiyonu’nun 16/2. maddesine göre malları depoya bırakmakla taşıma işinin sona erdiği, davalının bundan dolayı her hangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy