MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Mahkemesi’nce verilen 18/12/2013 tarih ve 2013/155-2013/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin ... ibaresinin 43. sınıfta yer alan “geçici konaklama hizmetleri” nde tescili için ...'ye başvurduğunu, ...’nin 43. sınıfta tescilli olan .... markasını gerekçe göstererek 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca başvuruyu reddettiğini, Markalar Dairesi kararına karşı YİDK'ya yaptıkları itirazın da reddedildiğini, oysa başvuruya konu markanın müvekkili tarafından redde gerekçe gösterilen marka başvuru tarihinden önce kullanılmaya başlandığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, ...- YİDK'nın ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davacı başvurusu ile redde mesnet alınan markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında aynı ya da ayırtedilemeyecek derecede benzer olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, ...-YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.