MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/02/2013 tarih ve 2011/78-2013/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yaklaşık 40 yıllık tecrübesiyle, un ve unlu mamüller sektöründe bulunduğunu, "..." markasını ... nezdinde .../07/2008 tarih ve 2008/42170 numarası ile tescil ettirdiğini, davalı tarafın ise müvekkile ait olan "..." logosundaki harf karakterlerini kullanarak, mağaza içine ve dışına yazdığını, müvekkilin markasını haksız olarak kullandığını ileri sürerek tescilli tasarım ve marka haklarına tecavüzün tespitini, önlenmesini, tasarım ve marka hakkına tecavüz oluşturan ürün, araç ve materyallere el konulmasını, el konulan ürünlerin imhasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tescilli markaya taklit suretiyle tecavüz olmadığı gibi mağaza tasarımında da taklidinin yapılmadığını, müvekkil firmayla davacı şirketin iç ve dış tasarımının kıyas kabul etmeyecek tarzda farklı olduğunu, müvekkile ait konseptin yenilikçi, çağdaş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın ... şeklindeki markasal kullanımı tescilli markalarla karşılaştırıldığında davacının ayırt edicilik kazandırdığı harflerin davalı markasında farklı şekilde kullanıldığı, bu durumda davalı kullanımının davacının markası ile karıştırılma tehlikesinin olmadığı, dış - iç mekan düzenlemesinde tasarım öğeleri açısından tüketiciyi yanıltacak bir benzerlik içermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy