Taraflar arasında görülen davadaverilen 22.10.2013 tarih ve 2010/180-2013/519 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı temsilcisi, davalının, temsilcisi olduğu şirket aleyhine sayılı ilamsız takip başlatarak, bir takım haciz işlemleri gerçekleştirdiğini, icra dosyasında takip dayanağı olarak beyan edilen kredi sözleşmesi, hesap özeti, kat ihtarı bulunmadığını, temsilcisi olduğu şirkete de bunların tebliğ edilmediğini, şirketin borçlu olduğunun kanıtlanamadığını, davalı bankanın kredi sözleşmesinden doğan alacaklarının ipotek ile güvence altına alındığını, alacağın İİK'nın 45. maddesine uygun olarak takibi gerekirken buna riayet etmediğini, yasaya ve hukuka aykırı haksız icra takibine bağlı hacizler nedeniyle temsilcisi olduğu şirketin ticari itibarının zarar gördüğünü ileri sürerek, 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacı ile müvekkil banka arasında çeşitli kredi sözleşmeleri imzalandığını, gerek davacı gerekse diğer borçlulara kat ihtarı tebliğ edildiğini, kat ihtarına rağmen borç ödenmemesi nedeniyle icra takibinin başlatıldığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının talebi yasal ve yerinde olmadığı gibi, davacı şirket aleyhine haksız icra takibi yapıldığı bir an için kabul edilse bile, şirketin ne suretle zarara uğradığına ilişkin somut deliller ortaya konulamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temsilcisi temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı temsilcinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.