MAHKEMESİ: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 30/09/2013
NUMARASI: 2013/74-2013/216
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2013 tarih ve 2013/74-2013/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “G. M.ibareli marka başvurusunun, TPE YİDK’nın kararıyla, 3.kişilere ait “G. ve “G.S..+Ş.” unsurlu markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek KHK 7/1 (b) m. uyarınca nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilin başvuru markası ile redde mesnet markalar arasında iltibas değerlendirmesi yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık bir benzerlik olmadığını ileri sürerek; davakonusu YİDK kararının iptalini talep ve dava edilmiştir.
Davalı TPE vekili, kurum işlemlerinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, her ne kadar marka tescil kapsamları yönünden ayniyet bulunmakta ise de; başvuru markasının “Galata” ibaresinin yanında “Muhallebicisi” ibaresini de taşıdığı, ret gerekçesi markaların ise “Galata” ve “Galata Simitçisi” ibarelerini taşıdıkları, markaları kısımlara ayırarak değerlendirme yapmanın doğru olmadığı, bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, bütün olarak değerlendirildiğinde, 556 Sayılı KHK’nın 7/1 (b) maddesiyle ilgili “dar yorum” ilkesi gereği, davacı markasının gerek yazım ve kaligrafi, gerekse içerdiği ibare itibariyle, başvuru markasıyla, ret gerekçesi markaların aynı veya ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak görülmeyecekleri, TPE’nin sanki 556 Sayılı KHK’nın 8/1 (b) maddesi uyarınca değerlendirme yapmasının hatalı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacı başvurusunun kısmen reddine dair TPE YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak; dava konusu başvuru ile başvuru kapsamındaki 43. sınıf “hayvan bakım evleri hizmetleri” bakımından redde mesnet alınan 2002/25423 sayılı markanın asli unsuru “Galata” kelimesinden oluşmaktadır. Her iki işaretin de kelime markası niteliğinde oldukları
tartışmasızdır. Dava konusu başvurunun yazım karakterinin farklı olması ve yine “muhallebicisi” ibareli işaret içermesi anılan başvurunun 556 Sayılı KHK'nın 7/1-b bendi anlamında redde mesnet alınan “Galata” markasının ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıkları sonucunu doğurmaz. Bu nedenle, dava konusu başvurunun 43. sınıf “hayvan bakım evleri hizmetleri” bakımından reddine ilişkin TPE YİDK kararı isabetli olduğu halde bu hizmetler bakımından da davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.