MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/12/2013
NUMARASI : 2013/381-2013/284
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2013 tarih ve 2013/381-2013/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 22 Haziran 2012 tarihli ''Tavuk Şoklama Ve Soğuk Hava Depoları Kira Sözleşmesi'' başlığını taşıyan bir saklama sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin başlamasından itibaren davalıya koliler içinde binlerce kg tavuk eti ürünü teslimatı yapıldığını ve buradan müşterilere dağıtımının sağlandığını, bir miktar emtianın hala davalı elinde olmasına rağmen davalı yanca bu hususun inkar edildiğini ileri sürerek şimdilik 10.000 ,00TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL sözleşmeden kaynaklanan cezai şart alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusu uyuşmazlığın, ''Tavuk Şoklama Ve Soğuk Hava Depoları Kira Sözleşmesi"nden kaynaklandığı, HMK 4. madde uyarınca kira akitlerinden kaynaklı yuşmazlıklara bakma görevinin sulh hukuk mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki sözleşmenin başlığı "Tavuk Şoklama ve Soğuk Hava Depoları Kira Sözleşmesi" başlığını taşıyor ise de, sözleşmenin konusu davacının üretmiş olduğu taze ve şoklu piliç eti ve ürünlerinin davalıya ait soğuk hava depolarında şoklanması ve saklanmasıdır. Tüzel kişi tacirler arasında akdedilen sözleşme, içeriği ve taraflara yüklediği edimler itibariyle vedia sözleşmesi niteliğinde olup, uyuşmazlık ticari dava niteliğindedir. Bu itibarla, uyuşmazlığın çözümü mahkemenin görevinde olmasına rağmen sırf sözleşmenin başlığından hareketle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy