Taraflar arasında görülen davada verilen 31.12.2013 tarih ve 2013/19-2013/675 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Mahkemesi tarafından verilen 11.01.2011 tarih 2 O 352/09 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı vekili tarafından yabancı mahkeme ilamının tenfizi talep edilmiş ise de, davalı şirket tarafından tenfizi istenen karara karşı de temyiz yoluna başvurulduğu, arafından davalı şirket yönünden kararının feshedildiği anlaşıldığından davalı şirket yönünden davanın reddi gerektiği, davalı ... yönünden ise tenfiz şartlarının bulunduğu gerekçesiyle, davalı şirket yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy