MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/04/2013 tarih ve 2012/101-2013/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına kayıtlı 82/075325 nolu .... ibareli markanın 2.8.1996 tarihinde ... nezdinde tanınmış marka olarak tescil edildiğini, ancak marka sahibi davalı şirketin 2004 yılından sonra düşüşe geçtiğini, İzmir Ticaret Odası kayıtlarında faaliyetleri askıda olarak bildirildiğini, uzun zamandır faaliyet göstermeyen şirketin markasını KHK'nın 14. maddesindeki şartlar dairesinde kullanmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli .... ibareli markanın hükümsüzlüğüne, bu talebin reddi halinde 1. ve 16. hizmet sınıfları ve kullanılmayan tüm emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; dava konusu edilen markanın İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2010/162 Esas 2011/134 Karar sayılı ilamıyla hükümsüzlüğüne karar verildiğini, kararın kesinleşmesi nedeniyle ortada hükümsüzlük davasına konu bir markanın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/162 Esas 2011/134 Karar sayılı ilamıyla dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verildiği, kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, davacının hükümsüzlük kararının sicile işlenilmemesi nedeniyle sicil kayıtları uyarınca bu davayı açtığı, bu nedenle yargılama giderlerinden davalının sorumlu olacağı gerekçesiyle konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy