MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2007 tarih ve 2006/33-2007/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 3 ve 5. sınıfları içeren.... esas unsurlu 1990/116629 nolu markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin 5, 35, 42. sınıflar için 2001/18422 numaralı "DOĞACI" ibareli marka başvurusuna benzerlik ve iltibas vakıalarına dayanarak yaptıkları itirazın önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, müvekkiline ait markanın tanınmış olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, .... ibareli başvurunun davacının DOĞA ibareli markası ile ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının esas unsur itibariyle görsel ve fonetik açıdan benzer olduğu, KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında mutlak red nedeni olarak kabul edilmemekle birlikte aynı kararnamenin 8/1-b maddesi anlamında 5. sınıf ürünler bakımından aynı-benzer oldukları, iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının 05. sınıf için kısmen iptaline, davalı şirketin 2001/18422 numaralı markanın 5. sınıf için kısmen hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalı TPE'den peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy