MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/11/2011 gün ve 2011/74-2011/69 sayılı kararı bozan Daire’nin 05.11.2013 gün ve 2012/2870-2013/19726 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı bankanın bulunduğu binanın zemin katındaki kafeteryanın müvekkili tarafından 3 yıllık bir süre için işletilmesi hususunda tarafların anlaştıklarını, ancak davalının henüz süre sona ermeden haksız bir şekilde sözleşmeyi feshettiğini, bu nedenle müvekkilinin sözleşme sonuna kadar elde edeceği kardan mahrum kaldığını ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 142.499,10 TL’nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının sözleşmede yazılı olan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bu nedenle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalıya ait kafeteryanın davacı tarafından işletilmesi hususunda tarafların anlaştıkları, sözleşmenin ana unsurunun anılan kafeteryada davalı banka personeline davacı tarafından yemek hizmeti verilmesi olduğu, davacının çalıştırdığı işçilerin maaş, SSK ve vergi gibi yasal mükellefiyetlerden sorumlu olduğu, davalının buna ilişkin yükümlülüğünün bulunmadığı, ancak sözleşmede belirlenen bu mükellefiyetlerinin yerine getirilip getirilmediğinin kontrolü bakımından sözleşmede belirtilen belgelerin bankaya verilmesinin öngörüldüğü, bu hususun davacıya tali yükümlülük yüklediği, davalının sözleşmenin akdedilmesinden 21 ay sonra bu tali yükümlülüğün davacı tarafından yerine getirilmemesinden dolayı sözleşmeyi feshetmesinin hakkın kötüye kullanımı olduğu, bu nedenle davalının davacının yoksun kaldığı kardan dolayı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 142.499,10 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 05.11.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuş olup, bozma neden ve şekline göre de davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy