MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/11/2011 gün ve 2011/222-2011/53 sayılı kararı bozan Daire’nin 07/11/2013 gün ve 2012/2723-2013/19832 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 21/02/2003 tarihli taşıma anlaşmasına dayalı olarak davalının .... İlindeki depo bayilerine tüp dağıtım işinin müvekkili şirketçe üstlenildiğini ve sözleşme gereklerinin yerine getirildiğini, sözleşmenin 4. maddesinde işbu anlaşmanın 21/02/2003 tarihinde imzalanmasına karşın taşıma işinin fiilen başlayacağı tarihten itibaren 3 yıl süre ile geçerli olacağı ancak davalının anlaşmanın sona eriş tarihinden en az 60 gün önce veya müteahhit anlaşmanın sona eriş tarihinden en az 120 gün önce yazılı fesih bildiriminde bulunmadığı takdirde anlaşmanın aynı koşullarla bir yıl daha uzatılmış sayılacağı hükmünün yer aldığını, 21/02/2006 tarihinden bu güne dek sözleşmenin bu şekilde uzayıp sürdüğünü, bu tarihten 60 gün öncesinde sözleşmenin yenilenmeyeceğine ait müvekkili şirkete bildirim yapılmaması nedeniyle aynı koşullarla sözleşmenin 21/02/2011 tarihine kadar uzamış sayılması gerektiğini, ancak davalının sözleşmedeki açık hüküm ve bildirimlere karşın sözleşmeyi haksız olarak tek yönlü feshettiğini ve müvekkili şirketteki tüpleri geri aldığını ileri sürerek, haksız feshe dayalı müvekkilinin 151.596 TL kâr kaybından şimdilik 15.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24/10/2011 tarihli ıslah dilekçesi talebini 89.357 TL.'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.