MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2013 tarih ve 2011/234-2013/198 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/02/2015 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. ... ile Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin hak sahibi olduğu fonogramları davalının abonelerine kablo platformu üzerinden ilettiğinin tespit edildiğini, kablo platformundaki radyo ve televizyon kanallarının, müvekkilinin hak sahibi olduğu repertuarda yer alan fonogramları yayınladığını, bundan dolayı davalının sorumlu olduğunu, tarife üzerinden bedel ödemesi gerektiğini, buna karşılık davalının izinsiz olarak yeniden iletim yaptığını, uluslararası sözleşmeler ve mahkeme kararları karşısında davalının eyleminin hukuka aykırı olması nedeniyle telif bedeli ödemek ile yükümlü olduğunu, davalının eylemlerinin müvekkilinin haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün tespiti, önlenmesi, ref'i ve men'ini, 2010 yılı için davalının abonelik paketlerinden elde ettiği toplam kazanç belirlendikten sonra, 2010 yılı tarifesine göre ödemesi gereken tazminat miktarı KDV hariç 1.023,911,80 TL olup, FSEK 68. maddesi gereğince bunun 3 katı olan 3.071,735,41 TL’den şimdilik 33.000,00 TL’nin 3 katı olan 99.000,00 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin yeniden iletim yapmadığını, kablo TV altyapısı üzerinde analog ve sayısal televizyon yayını ve internet hizmeti sunduğunu, müvekkilinin bir yayıncı kuruluş olmadığını, kablo şebekesinden yayınlanan radyo ve televizyon yayınlarının içeriğine herhangi bir şekilde müdahale edemediğini, içerik kontrolü yapamadığını, reklam yayınlayamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının aracılık ettiği radyo ve televizyon yayınlarında davacı meslek birliğinin hak sahibi olduğu fonogramların izinsiz olarak kullanıldığı, davacı meslek birliğinin söz konusu fonogramlardan dolayı FSEK’nın 80/1-B-1 maddesi kapsamında sahip olduğu bağlantılı hakların umuma iletim ve yeniden iletim nedeniyle davalı tarafça ihlal edildiği, davalının bu eyleminin davacının sahip olduğu umuma iletim ve yeniden iletim mali hakkına tecavüz teşkil ettiği, tecavüz devam ettiği sürece FSEK’nın 66-69 maddeleri gereğince kusur şartı aranmaksızın davacının ref ve men
talebinde bulunabileceği, davacı taraf davalıya ihtarname gönderdiğini ve buna rağmen davalının eyleminin devam ettiğini iddia etmiş ise de .... Noterliği aracılığıyla gönderilen ihtarname 15.12.2010 tarihli olup davalıya 21.12.2010 tarihinde tebliğ edildiği, sözleşme için muhataba 7 gün süre verildiği, oysa talep edilen tazminatın 2010 yılı tarife bedeline dayalı olduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 04/06/2013 tarih ve 2011/8816 E., 2013/11666 K. sayılı içtihadında da belirtildiği üzere davalının bir yayın kuruluşu olmadığı, yayıncı kuruluşlara altyapı hizmeti sunan davalının iletimine aracılık ettiği, yayınların içeriğinin oluşturulmasına katkısının olmadığı ve bu yayınları değiştirme imkanının bulunmadığı, özellikle yayında eser veya bağlantılı hak sahiplerinin haklarının ihlal edilip edilmediğini önceden bilebilecek bir durumda olmadığı, bu nedenle kendisine ihtar yapılmadığı sürece FSEK’nın 68. maddesine dayalı olarak talep edilen telif tazminatından doğrudan sorumlu tutulamayacağı, FSEK’nın 68. madde uyarınca davalının telif tazminatından dolayı sorumluluğuna gidilebilmesi için kendisine uyuşmazlık konusuna ihlale ilişkin bir ihtarnamenin tebliğ edilmesi ve makul bir süre geçmesine rağmen ihlale devam edilmesinin gerekli olduğu, somut olayda 2010 yılı bitiminde verilen 1 haftalık sürenin iddia olunun ihlali durdurmak için yeterli olmadığından Yargıtay kararı gereğince davacının 2010 yılı için davalıdan telif tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıya ait kablo platformunda yer alan radyo ve televizyon kanallarında davacı meslek birliğinin hak takip yetkisi bulunan fonogramların yeniden iletimi nedeniyle, davalının eyleminin, davacının FSEK’te yazılı bulunan mali haklara tecavüz oluşturduğunun tespitine, gerçekleşen tecavüzün ref'ine, tecavüzün muhtemel tekrarın men'ine, davalıya gönderilen ihtarname tarihi de dikkate alınarak davalının 2010 yılı için tazminat sorumluluğu bulunmadığından telif tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin dayandığı Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2007/71 E. sayılı dava dosyasının davacısı meslek birliği ile işbu davanın davacısı meslek birliğinin farklı meslek birlikleri olmasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınıp yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.