MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2013 tarih ve 2013/63-2013/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin ....ibareli 6.sınıf malları içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin .... ibareli 6.sınıf ürünleri de içeren markalarına dayanarak başvuruya itirazda bulunduğunu, YİDK'nın müvekkilinin başvurusuyla, davacı markalarının benzer olduğu gerekçesiyle itirazı kabul ederek başvurularının reddine karar verdiğini, kararın hukuka uygun bulunmadığını, zira başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markaların görsel, sescil, biçimsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olmadığını, müvekkilinin markayı inşaat sektöründe ve özellikle toz tutucu filtreler için, davalının ise klima ve benzeri ürünlerle ilgili kullandığını ileri YİDK kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvurusunda .... ibaresinin asıl ve ayırt edici unsur olduğu, redde mesnet alınan markalarda ise asıl ve ayırt edici unsurunun ... ibareleri olduğu, bu nedenle markaların aynı veya benzer sescil ve görsel etkiyi bıraktıkları, taraf markalarının anlam ve harf farklılıklarının, redde mesnet marka ile başvuru konusu işaret arasındaki benzerliğin etkilerini geri plâna itmeye yeterli olmadığı, redde mesnet markalar ile davacıya ait markanın aynı tür ürünleri içerdiği, bu nedenle, bağlantı kurma ihtimali dahil, iltibas tehlikesinin bulunduğu, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy