MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2012 gün ve 2012/54-2012/248 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/12/2013 gün ve 2013/7532-2013/21990 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında reklam kampanyalarını yürütmek üzere 2000 yılında bir sözleşme imzalandığını, sözleşme uyarınca filmin telif haklarının müvekkiline ait olduğunu, 2001 yılında da Moskova ve ...tanıtma müşavirliği aracılığıyla yeni reklam sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmelere göre davalının uluslararası piyasa teamüllerine uygun olarak yapmak zorunda olduğu rutin kreatif üretimler için herhangi bir ücret talep edemeyeceğini, buna rağmen davalıya ...Tanıtma Müşavirliği'nce 34.628,07 Euro Moskova Tanıtma Müşavirliği'nce de 63.132,73 USD ödeme yapıldığını, bu ödemelerin istirdadı şartlarının oluştuğunu ileri sürerek, ödemelerin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin 2001 yılında yapılan sözleşmeler kapsamında hazırladığı ürünlerin rutin kreatif çalışma seviyesini aştığını, zira ...ve Moskova bağlantılı olarak hazırlanan reklam filmlerinin oluşturulması için yeniden yaratıcı çalışma gösterildiğini, ödemelerin sözleşme gereği hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacı kurumun telif haklarına sahip olduğu 2000 yılında hazırlanan filmin sinema eseri niteliğinde bulunduğu, bu filmlerden yararlanmak suretiyle 2001 yılında yapılan sözleşmeler uyarınca hazırlanan iki adet reklam filminin de sinema eseri mahiyetinde olduğu ancak sonradan hazırlanan iki adet reklam filminin sinema tekniğinin kullanılışı, yakın ve uzak plan çekimlerin, sahnelerin kompozisyonu ve akışı, müzik senkronizasyonu açısından farklı oldukları, bunların uluslararası piyasa teamüllerine göre yapımcının yapmak zorunda olduğu rutin kreatif üretim olarak değerlendirilemeyeceği, aksine bu çalışmaların yaratıcı çalışma niteliğinde bulunduğu, bu bedelin belirlenerek davacı kurum tarafından davalıya ödendiği, geri istenmesini gerektiren hukuki bir neden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03/12/2013 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı harç ve cezadan muaf olduğundan, harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy