MAHKEMESİ: ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 04/06/2013
NUMARASI: 2012/72-2013/106
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2013 tarih ve 2012/72-2013/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının “K.. İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. şekil” ibareli marka başvurusunun davalı tarafından 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi gereğince reddedildiğini, TPE YİDK’ya yapılan itirazlarının da reddedildiğini, red kararına gerekçe olarak gösterilen “kapicioglu” ibaresi ile marka başvurusunun birbirine benzemediğini ileri sürerek, TPE YİDK'nın, davacıya ait başvurunun reddini içeren dava konusu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının marka başvuru ile redde mesnet markanın 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında “aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer” olduğu, tüm mallar yönünden KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında tescil engeli tespit edilmiş bulunduğundan aynı yöndeki TPE YİDK kararının isabetli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava konusu başvurunun reddine dayanak marka “K.. ibaresinden oluşan bir kelime markasıdır. Dava konusu başvuru ise kelime, şekil ve renk unsurlarından meydana gelen karma marka niteliğindeki “K.İ.. SANAYİ VE TİCARET A.Ş.+ ŞEKİL” işaretinden oluşmaktadır. Bu durumda, uyuşmazlık konusu işaretler 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında aynı olmadıkları gibi açıklanan bu özellikleri itibariyle ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarından kabulü de mümkün bulunmamaktadır. O halde, dava konusu marka başvurusunun 556 Sayılı KHK.nın 7/1-b maddesi gereğince reddine dair TPE YİDK kararının iptali gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.