MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2012 gün ve 2011/198-2012/146 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.12.2013 gün ve 2013/5712-2013/22006 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin “...” ibareli markanın gerçek sahibi olduğunu, davalının anılan markayı adına tescil ettirmesi üzerine markanın hükümsüzlüğü istemiyle açtıkları davanın reddine karar verildiğini, davalının anılan yargılama sırasında müvekkilinin hak sahipliğini gösteren 2003 tarihli kataloğunun sahte olduğunu savunduğunu, fakat davalının sonraki tarihlerde müvekkilinin OHİM nezdinde yaptığı tasarım tescil başvurusuna karşı gerçekleştirdiği itirazında anılan 2003 yılı kataloğunun geçerli olduğunu ifade ettiğini, bu şekilde davaya konu “... ...” ibareli markanın müvekkili davacılara ait olduğunu ikrar ettiğini, aynı hususla ilgili olarak Kartal Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2010/492 esas sayılı dosyasının 20.10.2011 tarihli duruşmasında da benzer biçimde ifade kullandığını, yargılamanın yenilenmesi istenilen kararın davalının hilesi ile elde edildiğini ileri sürerek, HMK'nın 374. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesine ve davalı adına tescilli “... ...” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, yargılamanın yenilenmesi istenen kararın gerekçesinin, davacıya ait olduğu iddia olunan 2003 yılı kataloğunun sahteliği olgusuna dayalı olmadığı, tarafların bunun dışında sunmuş olduğu diğer delillere dayalı olduğu, anılan dosyada “... ...” ibareli markanın Türkiye'de davalı tarafından ihdas edilip kullanıldığı, bu markayı taşıyan ürünlerin davalı tarafından üretilerek davacıya bu marka ile satıldığı, davacının Türkiye'de bu işaret üzerinde markasal anlamda bir hakkının bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı, davalının gerek OHIM'de gerekse Kartal Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nde 2003 yılı kataloğunun sahte olmadığına yönelik beyanda bulunması hâlinde bile, önceki hükmün tesis edilebilmesini temin edecek ortada bir hilenin bulunmadığı, HMK'nın 375. maddesindeki iade-i muhakeme şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy