MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/10/2013 tarih ve 2013/92-2013/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirkete 3004473 sayılı poliçe ile nakliyat rizikolarına karşı sigortalı muhtelif gıda ürünleri emtiası taşıyan aracın, davalının aracı olan 34 BBT 53 plaka nolu araç ile 11/02/2009 çarpışması neticesinde emtianın hasarlandığını, davacının sigortalısına hasar nedeniyle 6.923,31 TL ödediğini, davalı aracın kazada %30 oranında kusurlu olduğunu, kusur oranına göre 2.107,77 TL'lik alacakları olduğunu ileri sürerek 2.107,77 TL'nin ödeme tarihi olan 23/07/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirkete ait araç sürücüsünün maddi hasarlı trafik kazasında kusursuz olduğu ve sigortalı emtianın hasarlanmasının davalı araç sürücüsünün hatasından kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve TTK'nın 781/2. maddesi gereğince hasarın taşıyıcının kendi kusurundan doğmayan bir sebepten kaynaklandığının anlaşılmış bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.