MAHKEMESİ: KOCAELİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 24/10/2013
NUMARASI: 2012/160-2013/268
Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/10/2013 tarih ve 2012/160-2013/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Y.. Bank A.Ş. İzmit Şubesi'ne giderek 29.07.1999 tarihinde 2.200,00 TL bedelli %95 faiz oranlı vadeli hesap açtırdığını ve kendisine hesap cüzdanı verildiğini, bilahare vade sonu olan 04.11.1999 tarihinde işlemiş faizi de ilave edilerek bakiyenin 2.761.15 TL olduğunu, ayrıca 540,00 TL bedelli %84 faiz oranlı 87 gün vadeli ayrı bir hesap açtırdığını, 22.12.1999 tarihinde bankaya TMSF tarafından el konulduğunu, bankanın kuruluşundan beri Bankalar Yasası gereği devlet gözetimi ve denetiminin zorunlu bulunduğunu, Offshore hesabında gözüken paraların kesinlikle Kıbrıs’a gitmediğini bu paraların Y. A.Ş'nin mevduat hesaplarında toplandığını buradan B.. Holding bünyesinde kredi olarak dağıtıldığının anlaşıldığını, uygulamanın bir Paravan uygulama olduğunu ve dolayısıyla Offshore hesabının kesinlikle oluşmadığının da anlaşılacağını, Y.. A.Ş'yi en son devir alanın I.. A.. olduğunu, müvekkilinin Offshore adına bankaya para yatırmadığını, müvekkilinin dolandırıldığını ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan ve davalı tarafından ödenmeyen 3.301,15 TL'nin hesap cüzdanlarında belirtilen tarihlerden başlamak ve hesap cüzdanlarında belirtilen yıllık faiz oranlarından başlamak kaydı ile TL hesaplarına uygulanan dönemsel en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı I.. A.. ve ihbar olunan TMSF vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından 29.07.1999 tarihinde Y.. S.. O.. S.. Bank Ltd. nezdinde açılan hesaba yatırılan 2.200,00 TL'sinin vade sonu olan 04.11.1999 tarihinde 561,15 TL ilavesi ile 2.761,15 TL'ye ulaştığı ve hesabın yenilendiği, yine 5181 müşteri nosu ile 15.11.1999 tarihinde açılan hesaba 540,00 TL yatırıldığı, henüz hesaplardaki vade sonu tarihleri gelmeden Y.. Bank A.Ş'ye TMSF tarafından el konulduğu, davalı I.. Bank A.Ş'nin Y.. Bank A.Ş'nin külli halefi olması nedeniyle sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne 2.761,15 TL alacağın hesabın açıldığı dolayısıyla haksız fiil tarihi olarak kabul edilmesi gereken 04.11.1999 tarihinden itibaren ve yine 540,00 TL'nin 15.11.1999 tarihinden itibaren davalının sıfatı da nazara alınarak 3095 Sayılı Kanun'un 2/2 . maddesi uyarınca işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalı I.. Bank A.Ş'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ve fer'i müdahil vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dava, haksız fiil hukuki sebebine dayalı olarak açılmıştır. Davacı, hesap açtırdığı tarihte 2.200,00 TL yatırmış, mahkemece hesabın vadesinin dolmasına kadar akdi faiz eklenerek 2.761,15 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında mevduat ilişkisi olmadığı, haksız fiil oluştuğu kabul edildiğine göre, vade süresince işleyen akdi faiz uygulanmak suretiyle, toplam miktara temerrüt faizi uygulanması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ve fer'i müdahil vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ve fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.