verilen 06.12.2013 gün ve 2013/448 Esas sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
İhtiyati haciz isteminin reddi halinde İİK'nın 258. maddesi uyarınca ancak temyiz yoluna başvurulabilir.
Alacaklılar vekili, 24.09.2013 tarihli dilekçesi ile karşı taraf hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiş olup, mahkemece 27.09.2013 tarihinde borçlu ... yönünden teminatsız olarak ihtiyati haciz talebinin kabulüne, diğer borçlular yönünden talebin reddine karar verilmiş ve işbu ara karar 26.10.2013 günü alacaklı vekiline tebliğ edilmiştir. Alacaklı vekili, ihtiyati haciz talebinin kısmen reddine ilişkin kararı HUMK`nın 432/1'nci madde hükmünde yazılı 15 günlük yasal temyiz süresi geçirdikten sonra 19.12.2013 günü temyiz etmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4'ncü maddesi uyarınca süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.03.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu yönde karar verilebileceğinden, temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, alacaklılar vekilinin temyiz isteminin, HUMK'nın 432/4. madde hükmü gereğince süre yönünden REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy