MAHKEMESİ: .FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 tarih ve 2011/193-2013/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Doruk Spor Malzemeleri işletme adı ile dağcılık ve doğa sporlarında kullanılan spor malzeme ve aksesuarları ticareti ile iştigal ettiğini, müvekkilinin "...." markası altında sadece sırt çantaları ve aksesuarları ithal ederek piyasaya sunduğunu, müvekkilinin bu faaliyetleri ile ilgili olarak davalı tarafından müvekkiline ihtarname gönderildiğini, ayrıca müvekkilinin TPE nezdinde 2006/07020 sayı ile yapmış olduğu "timberline + Şekil" marka tescil başvurusunun, davalı tarafın itirazı üzerine reddedildiğini ve bu sebeplerle müvekkilinin ticari faaliyetlerinin sekteye uğradığını, iddia ederek, davalı adına 105631 ve 105986 sayı ile tescilli markaların kısmi hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin "..." ve "...." markalı deri ve tekstil ürünlerinin, dünya çapında olduğu gibi ülkemizde de hükümsüzlüğü istenilen mallar üzerinde kullanıldığını, müvekkili markalarının TPE nezdinde de tanınmış marka statüsünde olduğunu, hükümsüzlüğü istenilen markaların 18 ve 25. Sınıf mallar üzerinde ülkemizde tescil edildiği 1998 yılından günümüze kadar aralıksız olarak kullanıldığını ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,dava konusu her iki markanın da hükümsüzlüğü istenilen emtialar yönünden 556 Sayılı KHK'nın 14. maddesi kapsamında ciddi olarak kullanıldığı, dolayısıyla 42/1-c maddesinde belirtilen hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkeme kararında markayı devralan TBL Licensing LLC firmasının davalı olarak gösterilmemesi maddi hataya dayalı olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA , temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.