MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.09.2013 tarih ve 2006/660-2013/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyanın incelenmesinde duruşma için gerekli tebligat giderinin yatırılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin davacı ..., davalı ve bunların iki çocuğundan oluşan bir aile şirketi olduğunu, davalının şirkete yönelik olumsuz davranışları nedeniyle ortaklıktan çıkarılmasını talep zorunluluğu doğduğunu, şirket sermayesinin arttırılması ve anonim şirkete dönüştürülmesi için gerekli pay ve paydaş çoğunluğu ile karar alınıp kararın yürütülmesi için diğer ortaklar imzaya çağırıldığı halde davalının imzaya yanaşmadığını, davacı şirketin yabancı meşeli iki şirketin Türkiye distribütörü iken davalının eylemleri nedeni ile başka bir firmaya distribütörlük verilmesine neden olduğunu, şirketle iş yapan müşterileri şirket merkezinden kovduğunu, çalışan personelin davalı tarafından mağdur edildiğini, yetkisi olmadığı halde şirket ve ... adına imza atarak şirket hesaplarından ... Öztekin adına ödemeler yaptığını, ancak bunları cari hesaptan düşmediğini, ayrıca şirketin iş yaptığı dava dışı şirketlere ödemeler yapılması konusunda bankaya talimat verdiğini, davalının şirkete karşı kar payı, kayyım atanması gibi davalar açarak şirketi zor duruma düşürdüğünü, taraf arasında güven ve işbirliği kalmadığını ileri sürerek, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına ve davacı şirkete verdiği zararlar ile ilgili olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 1.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava dilekçesinde söz edilen hususların doğru olmadığını, ortaklıktan çıkartılma koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... ile davalı arasındaki boşanma davası sürecinde taraflar arasında husumet oluştuğu, davacının şirketin müdürü ve hakim ortağı olduğu, şirketin 1984 yılında taraflarca kurulduğu,
boşanma davasına kadar birlikte yönetildiği, bu itibarla davacı şirketin davalı imzasını içeren bazı ödeme talimatlarının çıkarma kararı verilebilmesi için haklı sebep teşkil etmediği, davalının davacı şirketin kefili olmayacağını bankaya bildirmesinin, kayyım atanması için dava açmasının da çıkarma için haklı sebep teşkil etmediği, davalının sermaye artırımı için yapılan çağrıya riayet etmemesinin de haklı sebep teşkil etmediği, çağrının da gündem ilan edilmediğinden usulsüz olduğunun anlaşıldığı, taraflar arasında boşanma davası ve sonrasında husumet oluşup güven ilişkisinin ortadan kalktığı düşünülebilir ise de hakim ortak ve yönetici olan davacının güven ilişkisinin sarsılması nedeni ile çoğunluk hisse sahibi olarak ortaklıktan çıkarma kararı alamayacağı, davalının eylemlerinin çıkarmayı gerektirmediği, herhangi bir zarara da sebebiyet vermediği gerekçesiyle davacı ... tarafından açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalı şirket tarafında açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.