MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2012 gün ve 2011/210-2012/300 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/12/2013 gün ve 2013/7879-2013/22810 sayılı kararı aleyhinde davacı iflas idare memuru vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ...'in müvekkili şirket nezdinde müşteri hesapları mevcut olup, aynı zamanda davalının kendi kontrolündeki ....Aksesuar San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ....Turizm ve Tic. Ltd. Şti. ile birlikte müvekkili şirketin % 8 oranında payına sahip ortağı olduğunu, müvekkili şirketin eski çalışanı Billur Fenerci'nin müşteri hesaplarında usulsüzlük yapmak suretiyle müvekkiline zarar verdikten sonra 12.01.2003 tarihinde yurtdışına kaçtığını, .... tarafından zarar verilen 7 müşteriye müvekkilince ödeme yapılarak zararlarının giderildiğini, ancak diğer müşterilerden farklı davaranan davalının .... ile kurmuş olduğu ilişkileri gizleyerek zarara uğradığını iddia ettiği hesaplarla ilgili ekstreleri ihtarnameye rağmen müvekkiline vermediğini, davalının zararını müvekkiline bildirmesi beklenirken davalının uğradığı zararları belirten asılsız haberlerin başında çıktığını, SPK tarafından yapılan denetim sonrasında müvekkili şirketin faaliyetlerinin geçici olarak durdurulduğunu, müvekkili tarafından yapılan incelemede davalının dava dışı Billur Fenerci ile kurduğu ilişkiyi gizlemeye çalıştığı ve kendi kusuru ve varsa kendi kusurundan doğan zararlarını kötü niyetli ve haksız bir biçimde müvekkiline yüklemeye çalıştığının anlaşıldığını, davalı tarafından müvekkili aleyhinde açılan haksız davalar nedeniyle SPK tarafından müvekkili şirkete 2 trilyon lira tutarında karşılık ayırmak zorunluluğu getirildiğini, davalının haksız eylemleri nedeniyle SPK tarafından faaliyeti geçici olarak durdurulan müvekkilinin ayrıca pazar kaybı, fon yönetim ücretlerindeki gelir kaybı gibi nedenlerle zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 500.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece,davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı iflas idare memuru bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı iflas idare memuru vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı iflas idare memuru vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.